د ۲۸۵۸ په جنګ کښی داسی ګیس استمال شو چه د ټولو خلقو شکلونه یو شان شول. ِغوګلنه یه اوګده شول، پوزي لنډۍ، وروزۍ یه ورجددۍ، او ګونګی شول. ددی خلقو نومونه عجیبه وو. که ویو سړئ به خه وو نو نم به یه وو خه. او که ډیر به خه وو نو نوم به خه خه. د بد سړې نوم به وو بد او د بدی ښځۍ بده. او که کوم سړئ به لګ خه او ذیاد ید وو نو نوم به یه وو خه بدبد. دا خلق به مړکیدل نه ځکه به یه ځان ته خدایان ویل. په حقیقت کښی خو د جوند په قید کښی ګیر چه په مرګ یه هم خلاضئ نه وو.
۲۸۵۸ هغه وخت وو کله چه مختلفۍ سیارۍ په جنګ وۍ. دا سیارۍ د یو داسی ستورې نه تاویدۍ چه وس سوړ شوی وو او رڼا یه نه لرله. د سیارو ددی مجموۍ نوم وو سړه مجموه.
په ډیر لګ وخت کښي د سړي مجموۍ خلق د یوۍ ارتقائې عمل نه تیر شول اندامونه تری لری او روبوټونه تری جوړ شول. او دغه شان د روبوټونو دور په وجود کښي راغلو. دا روبوټونه ډیر ذهین وو دوې به د یوبل د زړه نه خبر وو. ډیلاګ ختم شو او مونولاګ په وجود کښی راغلو.
کائینات یخ شو مادۍ کار پریخو او شعور په وجود کښی راغلو. شعور ماده بیا راجوندۍ کړه او انسان بو ځل بیا په وجود کښی راغلو.
Leave a comment